Συγκλονίζει η Μέλπω Λεκατσά: «Όλοι μαζί, μια φωνή για ελευθερία – Αυτό ήταν το Πολυτεχνείο»

Νεα

«Η εξέγερση ήταν αυθόρμητη, δεν χειραγωγήθηκε από ομάδες, από κόμματα, όλοι μαζί μια φωνή, για ελευθερία. Αυτό ήταν το Πολυτεχνείο», τόνισε η Μέλπω Λεκατσά, η υπεύθυνη του φαρμακείου στο Πολυτεχνείο το 1973, μιλώντας στην εκπομπή «Συνδέσεις» της ΕΡΤ.

«Στα χέρια μου πεθάνανε δύο παιδιά»

«Όλοι μαζί μια φωνή, για ελευθερία. Αυτό ήταν το Πολυτεχνείο και αυτό είναι και που πονάει και προσπαθούν να το αμαυρώσουν, ότι ήταν αυτή η πράξη η ηρωική, από ανθρώπους οι οποίοι πριν από λίγο δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι δε θα φοβούνται, θα αψηφούν τις σφαίρες, θα βάζουν τα σώματα τους μπροστά στα τανκς. Αυτό είναι μεγαλειώδες. Έγινε και πρέπει να το διαφυλάξουμε, σαν παράδειγμα και για τους υπόλοιπους νέους σήμερα, για τις γενιές που θα έρθουν», υπογράμμισε η Μέλπω Λεκατσά.

«Στο φαρμακείο που ήταν και ιατρείο είδαμε τους πρώτους νεκρούς και αυτά τα παραμύθια ότι δεν υπήρχαν νεκροί με βγάζουν εκτός εαυτού. Υπήρχαν, είναι καταγεγραμμένοι και υπάρχουν και άλλοι που δεν κατεγράφησαν ποτέ, γιατί φοβήθηκαν οι οικογένειες τους, μήπως τυχόν έχουν συνέπειες. Πρέπει να είμαστε σε αυτό σαφέστατοι και όχι να νομίζουμε ότι δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο», ξεκαθάρισε στη συνέχεια.

«Με ρωτάνε τα παιδιά στα σχολεία, μα Κυρία τους είδατε τους νεκρούς και τους είπα ότι στα χέρια μου πεθάνανε δύο παιδιά», συμπλήρωσε.

Το περιτύλιγμα της σοκολάτας – ημερολόγιο των ημερών της στη φυλακή

Η Μέλπω Λεκατσά συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου περιθάλποντας τους τραυματίες στο ιατρείο που είχαν φτιάξει εντός του κτιρίου. Ωστόσο, συνελήφθη την παραμονή των Χριστουγέννων.

Κατά την περίοδο της κράτησης της στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, η ίδια λιποθύμησε, λόγω της υπογλυκαιμίας που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζει, με αποτέλεσμα να της δοθούν, με εντολή γιατρού, σοκολάτες. Σε δύο φαινομενικά αθώα περιτυλίγματα σοκολάτας, αποπειράθηκε να κρατήσει ένα ημερολόγιο, προκειμένου να μην χάσει την αίσθηση του χρόνου. Χρησιμοποίησε ένα στυλό που κατόρθωσε να αποσπάσει από μια ανάκριση που της έκαναν.

Στις σοκολάτες αυτές αποτύπωνε προσωπικά συναισθήματα και την ψυχολογική της κατάσταση με έντονα κωδικοποιημένο τρόπο, καθώς υπήρχε πάντα ο φόβος να αποκαλυφθεί η προσπάθεια της. Εϊναι οξύμωρο το ότι ένα τόσο γλυκό προϊόν, όπως μια σοκολάτα, που αποτελεί και αγαπημένη απόλαυση μικρών αθώων παιδιών, φιλοξένησε αυτά τα πικρά γεγονότα και έναν τόσο έντονο πόνο.

«Σκέφτηκα για να μπορώ να κρατάω τον χρόνο και να μην τρελαθώ εκεί μέσα γιατί ήταν πάντα σκοτάδι [..] κράτησα τα περιτυλίγματα της σοκολάτας, κράτησα και ένα στυλό στην ανάκριση που μας κάνανε οι ταγματάρχες και το έβαλα μέσα στην μπότα μου και προσπαθούσα να κρατήσω ένα γραπτό μνημείο. Τελικά δεν πίστευα ποτέ ότι αυτές οι σοκολάτες θα γίνουν τόσο διάσημες, διότι μόνο πόνο έχουν μέσα», επισήμανε χαρακτηριστικά.

«Ο καθένας έβαλε το πετραδάκι του σε αυτήν την εξέγερση»

«Για μένα ιστορία είχαν και οι δυόμισι χιλιάδες που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο και όσοι ήταν απέξω. Δεν ήμασταν μόνο κάποιοι άνθρωποι που έτυχε λόγω του ότι κρατηθήκαμε, βασανιστήκαμε, να μείνουν τα ονόματα μας πιο έντονα. Ο καθένας έβαλε το πετραδάκι του σε αυτήν την εξέγερση».

Πηγή: «Συνδέσεις» – ΕΡΤ

Πηγή: ertnews.gr